Van: TNO, TU/e en HU
Luchtbevochtiging als energie-intensief proces
Luchtbevochtiging is een specifiek onderdeel in de luchtbehandeling en kent een brede toepassing binnen de zorghuisvesting, met name in ziekenhuizen maar ook in de langdurige zorg. Luchtbevochtiging is, met de huidige technologieën, een energie-intensief proces. Bevochtiging is daarmee een relatief grote energiegebruiker (>10%). Hierbij worden vaak fossiele brandstoffen gebruikt voor de centrale stoomopwekking. Er zijn verschillende normen voor relatieve vochtigheid.
Bovenstaande was de aanleiding voor een onderzoek naar de noodzaak van bevochtiging en naar duurzamere alternatieven met hernieuwbare energie. Het onderzoek bestaat uit twee delen: een literatuurstudie en een praktijkonderzoek.
Literatuurstudie – kennisbasis
TNO heeft onderzoek gedaan naar de bevochtigingseisen in Nederlandse ziekenhuizen. Met een literatuurstudie is verkend welke grenzen van de Relatieve Luchtvochtigheid (RV) er in het binnenmilieu nodig zijn. Centrale onderzoeksvraag was de noodzaak van bevochtiging in zorghuisvesting vanuit het oogpunt van de veiligheid en het comfort van de patiënt en het medewerkers.
Praktijkstudie
In de tweede studie is een inventarisatie gemaakt bij 20 Nederlandse ziekenhuizen naar de praktijk ten aanzien van bevochtiging. Deze informatie is via enquêtes en interviews verkregen. Hierbij is ingegaan op de gehanteerde eisen voor luchtvochtigheid en het gebruik van een luchtbevochtigingsinstallatie. Daarnaast is een inventarisatie gemaakt van de eisen en aanbevelingen zoals die op dit moment in richtlijnen zijn opgenomen.
Publicatiedatum: mei 2021
